Deze review is geschreven bij een andere versie van dit product

De overgave begon voor mij nogal moeilijk. Het wilde westen, hoe realisitsch beschreven dan ook, vind ik helemaal niet zo boeiend. Ook was dit een hele stap weg van de weelderigheid van zijn eerdere werk 'Een schitterend gebrek'. Gooi daarbovenop een hoofdpersoon dat absoluut niet sympathiek wil zijn, en het is nogal een brok... toch ben ik blij dat ik door heb gezet. Na de (onnodig grafische) gebeurtenis die het leven van de hoofdpersoon verandert focust het boek zich meer op menselijke aspecten. Hoe ga je om met verlies? Hoe ga je verder? Hoe leer je te vergeven, of hoe hou je vast aan je haat? Hierin is Japin het sterkste, en hierin krijgt het boek een flinke dosis menselijkheid. Uiteindelijk echt de moeite waard, maar niet zijn beste werk.

Japin is altijd sterk in menselijke emoties, poetisch, kijkje in Amerikaanse cultuur

Taai begin

Deze review is geschreven bij een andere versie van dit product

Texas 1836 - Een groep jonge Comanche-indianen overvalt het fort van de pioniersfamilie Parker. Granny, de moeder van het gezin, moet toezien hoe haar kinderen en kleinkinderen worden ontvoerd. De vrouw overleeft het ondraaglijke op pure wilskracht. Voortaan kent haar leven nog maar één doel: de ontvoerde kinderen terugvinden. Veertig jaar later krijgt de hoogbejaarde Granny bezoek van Quanah, de aanvoerder van de door haar zo gehate Comanches. Hij is op weg om zich over te geven en zijn verslagen volk voor altijd in het reservaat te leiden. Ik vind dat het boek lekker is geschreven, de zinnen lopen vlot en zijn makkelijk te lezen. Erg goed boek. De angsten en gedachten van de moeder zijn goed voor te stellen.