Het prentenboek voor peuters voor het jaar 2011 sprak mij veel minder aan dan de andere kandidaten voor de titel. Door prentenboeken kunnen kinderen wat leren en dat kan hier ook. Ieder dier beweegt zich op zijn eigen manier voort. Maar dan moeten de dieren wel herkenbaar zijn. En dat is hier wat minder het geval. Het verhaal is een-dimensionaal. Het gaat alleen over bewegen. De tekeningen spreken me minder aan en ook de peuters, die ik ken hebben er niet zoveel mee. Dit is meer een prentenboek dat volwassenen mooi vinden.

kinderen leren over bewegen

beperkte invalshoek
geen humor
meer voor volwassenen