Tien films gegoten in de vorm van een intiem Kammerspiel met een woonblok in Warschau als plaats van handeling voor verhalen over liefde, dood, geloof, lijden en vreugde. Het toeval voert de regie en bepaalt wanneer de personages nader tot elkaar komen of elkaar kwaad berokkenen. God is dood, evenals het socialisme en de hel, dat zijn de mensen zelf. Omdat zij niet geloven in de Tien Geboden en deze ook niet zien als bindende leefregels voor hun gedrag, moeten zij voor hun handelen eigen maatstaven uitvinden. En dan is er natuurlijk de meesterlijke, minimalistische filmkunst van Kieslowski. De totaalshots benadrukken het mysterieuze en de montage, die niet per se gehoorzaamt aan de logische volgorde van de sequenties, benadrukt het aandeel van het toeval in de lotgevallen van de personages. Met tegenlichtcontrasten monteert Kieslowski cinematografische juweeltjes die op eenzame hoogte staan. Eindelijk bevrijd van de kilte van een dictatoriaal regime, creëert Kieslowski grootse cinema over het tragische en het komische in een mensenleven en dankzij een gelukkige beschikking van het lot mogen wij die vanaf de eerste rang aanschouwen.